Пред некој ден прочитав една приказна. Вика:

Некој дечко сакал да биде зајак. Почнал да се понаша како зајак, да се осеќа како зајак, иако апла било евидентно дека не е зајак пошто е човек, нели. За брзо време го сместиле у психијатрија и го третирале како тежок болесник. Тамо се потрудиле да го излечат од таа негова болна фантазија.

Друг дечко се осеќал како жена и се понашал како жена, иако било апла евидентно дека не е жена, пошто е маж. Него никој не се обидел да го излече, туку напротив, собрале се неколку невладини организации шо се залагале за тоа дека неговите захтеви не се болест, дека тоа е само право на личен избор и слобода.

Логико, сестро златна, немаш ли ти попаметна работа па се заебаваш со нас обичните смртници?